قبلا خیلی اهمیت میدادم به این که مامانم چه فکری میکنه درباره ی من و شخصیتی که دارم به خاطر همین نه تنها خودمو بلکه کوچیک ترین جزئیات زندگیمم ازش قایم میکردم. چتهای تلگرام و واتساپم رو پاک میکردم تا اگه یه وقت گوشیمو چک کرد راجع بهم فکرهای بد نکنه. رفقای پسرمو دونه دونه از حلقه ارتباطیم انداختم بیرون...

شما فکر میکنید مردم واسه لخت شدن می‌خوان انقلاب کنن چون عقل ندارین. وقتی داد می‌زنیم همه چی گرون شده، اقتصاد داره به فنا می‌ره، فساد تو سیستم های مالی و دولتی بیداد میکنه، محیط زیست ایران داره تلف میشه و هزار جور مشکل دیگه... مسئولین گوشاشونو میگیرن و نمیشنون! ولی به خاطر دوتا تار مو هی جلسه برگزار ...

این‌روزها هر بار اسمم را می‌شنوم جا می‌خورم! آخر فکرش را هم نمی‌کردم روزی پژواک بزرگ‌تر از این صفحه‌ی‌سفیدِ کوچک باشد.. اما حالا او از من‌هم بزرگ‌تر است.پس گمان‌نکنم دیگر به صلاح‌باشد اینجا به نوشتن ادامه‌دهم چرا که رد فریادهایم درش نقش‌شده و ممکن‌است در آینده حضورش گلویم را خراش‌دهد! قرار به رفتن و...

میگفت ما برای مردم کار میکنیم انگار که خود از مردم نبود! خواستم به او بگویم اگر خودتان را از مردم میدانستید حالا وضع ایرانمان این نبود؛ که اگر آقای فلانی همانطور که برای پسر خودش کار پیدا کرد دست پسر غریبهای را هم آنجا بند میکرد انقدر جوان بیکار نداشتیم و هزاران اما و اگر دیگر. ولی زبانم را نگه داشت...

با قهرمان ساختن از محسن شکاری موافق نیستم. هر چه باشد او مرتکب جرم شده بود! به شخصی آسیب رسانده و باید طبق جرم انجام شده مجازات میشد. اما اعدام؟ خودتان -و از خودتان منظورم شما طرفداران نظام است- هم میدانید که حقش نبود. اما این رژیم دنبال آدمهای بیکس است -آنهایی که کفیل ندارند_ تا با جرم های ناچیز اع...